Boden: van blaffen op alles wat bewoog tot hondneutrale hond

Een ode aan mijn lieve Boden

Hij is een voorbeeld voor mezelf en hopelijk voor veel andere honden en hun baasjes. 

Ik vertel je even kort zijn verhaal. 

Boden werd samen met zijn zusje, Rosie, in Spanje in een vuilniszak gedumpt. Op dat moment waren ze er beide niet zo goed aantoe. Rosie was heel erg bang en Boden (toen Rudie) ging haar verdedigen. 

Hij is er goed bovenop gekomen en werd uiteindelijk ter adoptie aangeboden via Arca Noah. Toen ik zijn foto zag, heb ik mama een bericht gestuurd met als titel 'Here comes trouble'. 

Dat bleken profetische woorden...

Boden op de website van Arca Noah

Boden eerste week thuis

Het begin

Boden kwam bij ons op 13 maart 2017. Hij was toen een maand of 6-7 oud. Hij ging overal mee naartoe. Naar het rusthuis van mijn grootouders, op terrasjes, naar de Tour de France en zelfs in de tram. Het ging hem allemaal goed af. Geen enkel probleem. In juli 2017 lieten we hem castreren. Twee maanden later had ik een doodsbange hond. Blaffen naar alles wat hij zag, geen vertrouwen meer, een schim van zichzelf... Op dat moment had ik niet door dat dat waarschijnlijk aan de castratie te wijten was, maar nu weet ik veel beter. 

Ik heb met hem in de plaatselijke hondenschool les gevolgd vanaf hij een maand bij ons was. Hij deed het fantastisch wanneer hij mocht werken, maar als hij moest wachten, was hij een deugniet... Dat was echt niets voor hem. Hij moest bezig zijn. 

Tijdens een les waarbij het veld onder water stond, moesten we binnen les volgen in de cafetaria. Dat ging ook, geen probleem. We moesten apporteren. Boden was nog niet zo heel ver daarmee, zag er niet echt het nut van in, denk ik, op dat moment. Ik gooide zijn speeltje de afstand die de instructeur me had opgelegd. Boden ging naar het speeltje en liep verder. De hond van een instructeur zat er achter een tafel in een bench. Hij ging kijken, nieuwsgierig. Op dat moment gebeurde er werkelijk nog helemaal niets. Niet door de hond in de bench en niet door Boden. De instructeur schreeuwde op hem en gaf hem een smak op z'n achterste. Boden schrok en rende bang naar mij toe. Ik ben daarna nog teruggegaan naar dezelfde hondenschool, wat dom was van mij. Niemand mag zomaar de hand op je hond leggen zonder dat er duidelijk een reden is om meteen een situatie te ontmijnen en dan nog doe je dat niet met een klap... Boden haalde uiteindelijk zijn diploma na een eerste keer te zijn gebuisd door dezelfde instructeur. Die beweerde dat Boden hem tijdens het examen had proberen te bijten als hij aan z'n ballen voelde. Boden keek, wat ook niet mocht, maar hij ging echt niet bijten. Nadat ik mijn diploma met hem had behaald, zijn we gestopt. Mijn hond werd niet beter, zwaar integendeel, hij viel uit naar alles wat bewoog. 

Uitvalgedrag

Ik ben meermaals huilend teruggekomen van een wandeling. Meermaals. Ik moest dus wat anders! Ik moest meer weten. Ik moest hem helpen. Op dat moment zat ik ook in een dead-end job en koos ik ervoor om een carrièreswitch te overwegen. Ik volgde cursus na cursus en begreep Boden eindelijk. Ik begreep wat hij van mij nodig had om z'n beste zelf te kunnen zijn. Ik heb zelf ook gedragsbegeleiding gevolgd omdat hij erg uitviel naar kinderen. Ik heb Boden nog beter leren kennen door die lessen, maar of ze werkelijk wat hebben veranderd, dat kan ik niet echt zeggen. Hij was zeker wel vriendelijk naar honden, los, maar aan de leiband nooit.

Brooklyn

In 2020 is Brooklyn bij ons gekomen. Ik vond Boden daar dan ook klaar voor.  Vroeger had nooit gekund. Toen wel. Brooklyn kwam bij ons, trillend als een riet, zo bang. Hij bekeek haar en ging snuffelen op de grond. Voor de rest deed hij niks. Hij gaf haar zo het nodige vertrouwen. Wij vonden dat hij wat apathisch was, maar hij wist beter, veel beter, wat Brooklyn nodig had om vertrouwen te tanken. Als hij helemaal dol naar haar was gelopen, dan hadden we een dik probleem gehad. Nu liet hij haar bekomen. Hij nam zijn tijd, zij de hare. Aftasten. Brooklyn, leerde ik snel daarna, is heel slecht in hondentaal. Zij fronst heel haar neus en gaat in spelboog om uit te dagen om te spelen. Er zit dus niets kwaads in, maar ze ontbloot wel àl haar tanden. Boden begrijpt haar, omdat ze elkaar eerst rustig hebben afgetast, wat werkt, wat werkt niet. Als zij er klaar voor was, kon het spelen beginnen, eerder niet. Toen ontdekte ik dat wat Boden deed magisch is. Hij wéét wat een hond kan en mag doen en wat absoluut uit den boze is. En dan zal hij dat ook laten weten. 

Brooklyn aangekomen bij ons thuis. Je hoort hoe wij op dat moment vinden dat Boden wat 'apathisch' is, niet enthousiast genoeg met zijn 'cadeau', maar uiteraard weten we nu beter. 

                                                                      Brooklyn 1 week bij ons

Mijn troef in gedragsbegeleidingen

Flash forward naar nu. Boden wordt actief ingezet in gedragsbegeleidingen. Hij leert mij en de baasjes van de hond in begeleiding véél meer dan wat wij ooit zo kunnen zien. Zijn veiligheid primeert, als ik merk dat het niet zal lukken met een hond, dan stopt de les. Ik zie aan Boden of een hond vorderingen kan maken of niet. Hoe? Heel simpel: Boden komt uit de auto, als hij naar de kant richting huis wilt, dan stopt het onmiddellijk. Wilt hij ontdekken en krijgt hij ruimte van de andere hond om te ontdekken, dan doen we in korte fases verder. Het doel is om de andere hond rustig te laten werken. 

Wordt een hond te enthousiast of kalmeert ie zichzelf niet desondanks alle signalen die Boden uit de kast haalt, dan krijgt ie van hem een hoge 'woef wief wief', kijkt hij naar mij en gaat hij terug de auto in tot we de andere hond tot bedaren hebben gebracht. Soms is het voor ons, mensen, moeilijk in te schatten of een hond écht hoog in energie ziet of niet. Sommige honden hebben immers altijd een hoge staart of staan altijd hoog op de poten. Boden schat dat voor ons in. Dat is een belangrijke taak. 

Komt een hond zomaar ineens veel te dicht ondanks mijn vraag aan de baasjes om afstand eerst te bewaren, dan krijgt die hond een zware 'woooeef' en loopt Boden door. Hij is 'allergisch' voor onbeleefdheid. Dat aanvaardt hij echt niet. Je moet beleefd zijn als je met Boden iets wilt bereiken, anders wordt het niets. Als hond is het wel degelijk onbeleefd om ineens op een ander af te lopen. Je zigt en zagt eerst wat en loopt al snuffelend wat door, maar je neemt je tijd om af te tasten, anders is het een soort bulldozer.

Boden vandaag

Allerbeste hond

Boden is nu dus redelijk hondneutraal geworden. Dat wàs hij helemaal niet. Helemaal niet. Hij heeft mij heel veel moeten leren over de omgang met mij en de omgang met andere honden. Ik vertrouw hem nu echt volledig. Hij is een superhond. De allerbeste, in mijn ogen. 

Maar eigenlijk heeft iedereen de allerbeste hond, potentieel moet eruit worden gehaald en dat doe je samen. Als je samen zoekt, dan vind je. Als je daar hulp bij nodig hebt, schakel dan iemand in met ervaring en met kennis van zaken. 

Wat stuurt het gedrag van je hond?

Gedrag wordt beïnvloed door verschillende factoren: persoonlijkheid van de hond, relatie hond-baasje, geschiedenis van de hond en zelfs zijn/haar levensomgeving. 

Geen enkele hond is hetzelfde. Dat maakt ze opvoeden net zo tof! Dat ene karaktertrekje maakt je hond helemaal uniek. 

Dat gezegd zijnde, heb ik in de afgelopen jaren ook al veel gedrag zien voorbijkomen dat de baasjes helemaal gek maakte. 

"Echt waar, mevrouw, alleen mijn hond doet dat. Er moet echt een ijsje los zitten bij mijn hond!"

Misschien heb je dat ook al gedacht: mijn hond doet iets unieks, maar ik word er gek van.

Als baasje ga je dan op zoek naar hoe je het gedrag kan veranderen. Soms niet altijd op de vriendelijkste manier...

Ik ben er van overtuigd dat we telkens moeten kijken naar wat er precies voor zorgt dat het gedrag of die of die manier tot uiting komt; waardoor wordt het beïnvloedt, veroorzaakt? De wortels van het gedrag, de oorzaak en dan pas gaan we op zoek naar de remedie ervoor. 

Als je wilt weten waarom je hond zich op een bepaalde manier gedraagt, lees dan vooral even verder.

Wat drijft gedrag? 

Het verhaal van Frix*, 2 jaar oude Border Collie, en zijn panische angst voor vliegen...

(* niet de echte naam van de hond)

Als baasje ben je de hond z'n eerste trainer. Ik zie zoveel hondenbaasjes die dat fantastisch goed doen. Maar ik heb ook al hondenbaasjes gezien die hun hond op een manier hadden getraind en die dat zelf niet eens door hadden...

Frix, een perfecte hond met weinig issues, maar met één heel groot issue: hij was ontzettend bang van vliegen. 

Frix blaft, springt, wordt rusteloos bij het zien van een vlieg. Eentje was genoeg om hem helemaal de kast op te jagen. Zijn baasjes waren ten einde raad.

Onze consultatie was al even bezig toen de baasjes opeens vroegen of het kon dat hun eigen walging voor vliegen misschien had kunnen bijdragen aan wat Frix deed? Terwijl hij toonde dat ieder gezinslid zijn eigen, persoonlijke vliegenmepper had. Ze sloegen iedere vlieg die ze zagen meteen dood. 

Alles klikte samen! Frix dacht dat een vlieg leven of dood betekende, want zijn baasjes mepten er maar op los bij het zien van een vlieg. Hij was dus in de veronderstelling dat hij dat ook moest doen! 

Het allereerste wat het gedrag van een hond beïnvloedt: JIJ als baasje!

Hoe een baasje zijn of haar hond beïnvloedt

Jawel, beste baasje, je hond spendeert het overgrote deel van z'n tijd met jou. 

De tijd die je met je hond spendeert, beïnvloedt dus in grote mate het gedrag van je hond, goed of slecht...

Hoe kan een baasje het gedrag van z'n hond beïnvloeden, verbeteren of veranderen?

#1 Honden zijn imitators. Ze kopiëren hun baasjes.

Het voorbeeld van Frix liet het al goed zien. Honden zijn perfecte imitators. 

Er is een aantal jaar geleden ook een extreem geval van imitatie opgedoken in de media: een windhond mankte enorm op een poot, zo erg zelfs dat hij de poot omhoog hield. Zijn baasje was bezorgd en bracht hem naar de dierenarts. Die kon echter helemaal niets vaststellen, ook niet met gespecialiseerd onderzoek... 

Wat bleek? De hond imiteerde zijn baasje, zijn baasje had namelijk zelf een been in het gips en liep met krukken... 

Bekijk het hier helemaal zelf. 

Het is dus heel duidelijk: onze acties bepalen onze hond z'n gedrag. Omdat onze honden ons graag zien, ons trouw zijn en naar ons opkijken, geloven ze dus dat wat wij doen, correct is en dat ze dat best na-apen. 

Dat kan dus een probleem opleveren als we zelf ons eigen gedrag niet goed onder controle houden of sturen. 

#2 Je hond neemt je energie over

Ik herhaal dit vaak tot vervelens toen, maar honden nemen onze energie en die van de omgeving over. 

We zijn altijd bij ze, dus nemen ze onze energie op. 

Energie is de grootste drijfveer achter hondengedrag.

Energie, dus de emoties die wij voelen: angst, stress, nervositeit, verdriet,... zijn zichtbaar en duidelijk voor onze honden. Ze zien onze energie en zuigen ze aan. Omdat ze onze grootste emoties heel goed opnemen, kan dat soms leiden tot vervelend, negatief gedrag: non-stop blaffen, agressie,...

#3 Leiderschap thuis draagt ook bij tot het gedrag van de hond

Honden hebben nood aan een duidelijke leiding, duidelijke sturing. Dat wilt niet zeggen dat we gemeen moeten zijn tegen onze hond. Nee, integendeel, we moeten liefdevol leiderschap opnemen en tonen aan onze hond. 

Een hond zoekt van nature naar de leider van de roedel. Is die er niet of staat die niet sterk genoeg in z'n schoenen, dan moet hij de leiding op zich nemen, iets wat de hond in kwestie misschien eigenlijk niet durft of helemaal niet goed kan.

#4 De sleutel tot een gehoorzame hond ligt in handen van de baasjes

Een goed trainingsprogramma voor je puppy en/of volwassen hond maakt het verschil. Je moet de juiste tools aangereikt krijgen om het juiste gedrag bij je hond te inspireren. 

#5 Honden zijn observators

Zoals al aangegeven, zijn honden uitstekende observators. Zonder een woord van ons, kunnen ze begrijpen wat we bedoelen: lichaamstaal, de manier waarop je naar ze kijkt, de manier waarop we praten en de manier waarop we onze routines aanpakken. Het geeft ze allemaal informatie. 

Honden leren door te observeren naar lichaamstaal, intonatie en algehele energie.

Hoe wij reageren op bepaalde situaties zorgt voor bepaald gedrag van onze hond in die situatie.

Een voorbeeldje: Boden was scheidsrechter als mijn broer en ik ruzie maakten. Hij kwam er al blaffend tussen. Als ik hevig geëmotioneerd iets vertel, hoewel er dan geen andere persoon in de buurt is, reageert hij op dezelfde manier. Hij kopieert mijn emotie ten top. 

Top 7 factoren die gedrag van een hond beïnvloeden

Naast onszelf, als baasjes, zijn er natuurlijk ook nog andere factoren die meespelen in het bepalen van gedrag van een specifieke hond. 

Factor 1: Ras

Verschillende hondenrassen zijn gefokt voor specifieke doeleinden.

Deze specifieke doelen beïnvloeden het gedrag van de hond op een niet te onderschatten manier. 

Herdershonden zullen bijvoorbeeld makkelijk worden getriggerd door beweging en de achtervolging inzetten, terwijl Retrievers dan weer vaker iets in de mond zullen vastnemen. 

Factor 2: Socialisatie

Gedrag verandert door socialisatie door middel van spel en door blootstelling aan andere dieren en mensen. Vooral de kritieke socialisatieperiode tussen de leeftijd van 3 en 14 weken is erg belangrijk voor het latere gedrag. Het zorgt namelijk voor een hogere mate van zelfvertrouwen en reduceert angst. 

Factor 3: Training en opvoeding

De training en opvoeding die honden tijdens de eerste levensmaanden krijgen, vormt ze voor de rest van hun leven. 

Stel je dit voor: een hond die wordt getraind om te gehoorzamen omdat hij anders bang is een klap te krijgen. De naam wordt altijd gebruld en er wordt altijd tegen hem geschreeuwd. Als er dan een gedragsverandering moet gebeuren, zou jij dan niet bang zijn als je naam wordt genoemd? 

Honden die worden getraind op een holistische manier hebben meer zelfvertrouwen, minder angst en zijn gewoon doorgaans vrolijker.

Factor 4: Leefomgeving

De omgeving waarin een hond leeft, heeft grote impact. 

We denken hierbij aan de hoeveelheid fysieke inspanning, mentale inspanning, sociale interactie en de aanwezigheid van stressoren (luide geluiden, drukke plaatsen,...) hebben allemaal effect op het gedrag van de hond. 

Factor 5: Gezondheid en genen

Een hond z'n mentale en fysieke gezondheid en genetische aanleg zorgen natuurlijk ook voor gedrag. 

Bepaalde gezondheidsproblemen en genetische afwijkingen kunnen gedrag behoorlijk beïnvloeden voornamelijk energieniveau en temperament. 

Regelmatig een dierenarts check-up is dus niet onbelangrijk! 

Factor 6: Levenservaring

Ervaringen uit het verleden, zoals een traumatische evenement of een heel positief evenement kan voor altijd invloed hebben op het gedrag van de hond. 

Negatieve ervaringen kunnen angst, agressie of nervositeit bij de hond veroorzaken. 

De geschiedenis van de hond kan dus zeker belangrijk zijn. Voor sommige rescues heb je daar echter het raden naar en dan is mijn advies: kijk vooruit, niet achteruit. We kunnen niet veranderen wat er is gebeurd, maar we kunnen wel de toekomst voor de rescue veranderen en daar positieve ervaringen van maken! 

Factor 7: Persoonlijkheid

Net zoals ieder mens heeft een hond ook een eigen persoonlijkheid. 

Sommige honden zijn extraverter, andere meer introvert, sommige zijn allemansvriend, andere zijn gereserveerder.

De voorkeuren van je hond begrijpen en respecteren, kan je enorm vooruithelpen in het begrijpen en sturen van zijn gedrag.

Het gedrag van een hond veranderen: hoe verbeter of verander ik het gedrag van mijn hond?

1. Zorg dat je hond begrijpt welk gedrag aanvaardbaar is en welk niet
2. Zorg dat je begrijpt waar het probleemgedrag van je hond vandaan komt
3. Leg de nadruk op positieve bekrachtiging van het juiste gedrag
4. Schakel een professional in om je te helpen inzicht te krijgen in het gedrag en hoe het te verbeteren

Zelfs een oude hond kan nog veel leren, dus zelfs al heb je een oudere hond, je hoeft niet met probleemgedrag te blijven leven als je dat niet (meer) ziet zitten! 

Wanneer is de juiste tijd om een hond voor de familie te nemen?

 

Kinderen opvoeden samen met een hond is magisch, MAAR het brengt ook uitdagingen met zich mee: chaos, hard werk, training en veel planning... Als je erover denkt om een puppy of een hond in je gezin op te nemen en je jezelf soms afvraagt wanneer de juiste tijd is... Blijf vooral verder lezen! 

Mensen die mij al kennen, weten dat ik enorm van puppy's hou en ik hou ook van baby'tjes en peutertjes! Dat is waarom mijn job is wat ze is, maar hoe schattig en lief pups, baby's en peuters ook zijn - ze vragen ontzettend veel tijd, liefde en aandacht van ons! 

Wanneer ik de vraag krijg van mensen wanneer nu de perfecte timing is om een hond in hun gezin te introduceren, dan  is wat ik veelal probeer te doen, is iedereen zoveel mogelijk succes laten hebben. Ik zal nooit de bad guy zijn die je zegt geen hond te nemen momenteel. Wat ik wel zal doen, is je helpen om je puppy een zo goed mogelijke start in het leven te geven zodat hij/zij kan opgroeien tot een geweldige familiehond. Mijn doel is om alles zo makkelijk en stressloos als mogelijk te maken voor jou en je gezin. 

Een puppy in huis hebben is eigenlijk soortgelijk aan een peuter extra in huis hebben... Je moet op hem letten, hem dingen aanleren, leren zelfstandig te slapen, zindelijk maken, dagelijks beweging geven,... de lijst gaat maar door. Mensen moeten zich hiervan bewust zijn vooraleer ze deze uitdaging aangaan. Liever dan achteraf vast te stellen dat het toch te veel werk is en de puppy in een asiel belandt. 

Denk je erover om een hond te nemen? 

Er zijn zoveel positieve dingen aan een hond hebben voor zowel de ouders als de kinderen. Het is een bewezen feit dat honden mensen gelukkiger maken. Ze leren je hoe je van iets anders dan jezelf kan houden, ze houden je fit en gezond, ze zijn altijd blij wanneer je thuiskomt, ze houden ons gezelschap en geven ons onvoorwaardelijke liefde. Ze kunnen ook de kinderen op zoveel verschillende manieren helpen! Dat gezegd hebbende, een hond is zeker niet voor iedereen weggelegd. Uit ervaring kan ik zeggen dat ik gezien heb wat er kan gebeuren als iemand zomaar een hond neemt en het werkt niet... Het is voor zowel de hond als de eigenaars een ware nachtmerrie. De timing van wanneer je dus je hond in huis haalt, is dus echt wel belangrijk. 

Mijn advies: idealiter zou ieder gezin dat graag een hond wilt,  best wachten tot het jongste kind ongeveer 5 jaar oud is. 

Hoe ouder je kinderen, hoe beter... Waarom?

Omdat ze luisteren, instructies kunnen volgen en echt kunnen bijdragen aan training, dagelijkse activiteiten en leuke spelletjes met de nieuwe hond. Een kind van die leeftijd is ook meer voorspelbaar en kan makkelijker veilig met de nieuwe hond/puppy omgaan. 

Zijn je kinderen jonger dan vijf en ben je dit nu aan het lezen? Laat de moed niet in je schoenen zakken. Ik zeg dit met de beste bedoelingen - beloofd! Ik wil dat je de nodige liefde en zorg kunt geven aan je kind en hem/haar je volle aandacht kan geven dat hij/zij nodig heeft en verdient. Een puppy introduceren wanneer je een baby of peuter hebt, vraagt enorm veel werk en het kan zijn dat je daardoor niet het beste en meeste uit zowel de relatie met baby/peuter als de relatie met puppy kan halen... Ik zeg niet dat het een recept is voor disaster, maar het is iets om over na te denken. Ik wil dat je geniet van je baby en/of peuter. En ik wil dat je geniet van je puppy/nieuwe hond. Ze beide tezamen hebben, zorgt voor een ongelooflijke uitdaging om van beide te kunnen genieten. Geloof me, ik heb best wel wat klanten hiermee zien worstelen! 

Denk je erover om eerst een hond te nemen en dan pas kinderen te krijgen?

Wachten tot je puppy 1,5 à 2 jaar (of ouder) is vooraleer je een kindje krijgt, is ideaal. Ik weet wel dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is, omdat dingen nu eenmaal gebeuren... De eerste twee jaar van een hondenleven zijn eigenlijk echt door de puppyfase geraken. Dat vraagt veel werk, training en socialisatie om een geweldige familiehond te worden. 

Honden vragen veel werk, zeker als pup! Bovenop alle training, is er de noodzaak om je hond dagelijks beweging te geven, thuis zijn om je hond te eten te geven, naar de dierenarts gaan, naar de trimmer gaan (indien nodig) en de geweldig leuke job: hondenpoep ruimen! Honden zijn sociale wezens en ze hebben dus veel aandacht, affectie en mentale stimulans nodig. Als ze zich vaak vervelen, kunnen ze destructief gedrag beginnen te vertonen. 

Honden zijn ook best duur! Je hebt de initiële adoptiebijdrage of aankoopsom, hondenvoeding en -snacks, verzekering, dierenartskosten, uitrusting, bedden en speeltjes en pensionkosten wanneer je zelf eens op vakantie bent. Geloof me, het telt aardig op... Tel dan de kosten van je kinderen er nog bij en dan kan het inderdaad heel mooi en magisch zijn, maar ook echt wel totale chaos! 

Dus, wachten tot je kinderen de juiste leeftijd hebben en/of wachten tot je hond de juiste leeftijd heeft, zal je toch een beetje helpen om het voor jou allemaal wat makkelijker te maken. En het geeft je echt de mogelijkheid om écht van je baby/peuter en puppy te genieten op de manier waarop de bedoeling is dat je ervan geniet! 

Alvorens een hond in huis te halen, stel jezelf deze vragen: 

1. Past het in je levensstijl om een hond te hebben? Werk je voltijds en lange uren? Wat doe je met de hond terwijl jij aan het werk bent? Ga je vaak weg?
2. Staat het hele gezin erachter om een hond te nemen? Om op z'n minst 15 jaar (meer met wat geluk) voor hem te zorgen? 
3. Past een hond in je huis? Heb je de ruimte, een veilige tuin?
4. Kan je wat tijd vrij van werk nemen wanneer je hond bij je thuiskomt, zodat je hem kan helpen te settelen in zijn nieuwe omgeving? Als trainer vind ik dit erg belangrijk.
5. Heb je de tijd en het geduld om te investeren in training? Dit is een everyday commitment voor de eerste paar jaar en het vraagt continu aandacht om jezelf en je hond succes te kunnen hebben in jullie leven samen. 
6. Heb je het budget om voor een hond te zorgen? Honden zijn duur!
7. Als je al kinderen hebt, is je jongste vijf jaar oud? Wacht tot je jongste kind vijf jaar oud is om de zaken wat makkelijker te maken. 
8. Als je nog geen kinderen hebt, plan je om later kinderen te hebben? Plan verstandig. Een hond van de leeftijd 2+ is makkelijker te managen met een baby dan een jongere hond. 
9. Heb je de tijd om je hond dagelijks beweging te geven? Honden hebben dagelijks genoeg beweging nodig. Een rustige hond is eentje dat in al z'n noden voorzien is. Dan is hij gewoon ook beter gemanierd. Niet alleen tijdens de mooie, zonnige dagen, ook tijdens de winderige, regenachtige dagen. Ook daar moet je op voorbereid zijn. 
10. Ben je voorbereid op de fouten die je hond mogelijks maakt? Zoals kauwen op je favoriete schoenen... Pups moeten leren, dus moet je geduld met ze hebben. Zet je pup op voor succes. Maar wees er wel op voorbereid dat je pup accidentjes zal hebben. En niet alleen pups, maar ook volwassen honden maken al eens fouten wanneer ze verveeld zijn als ze niet genoeg beweging of stimulans hebben gehad en dan destructief worden. 
11. Wil je echt graag een hond? Doe je dit voor jezelf of voor je gezin? Als jij degene bent die hoofdzakelijk voor de hond zal zorgen, dan moet je die hond graag willen!

Als je niet 'ja' op het meerendeel van deze vragen kunt antwoorden, dan is het misschien nu niet de juiste tijd om een hond in huis te halen. 

Begrijp me niet verkeerd: een hond hebben is één van de beste dingen ter wereld. Maar je moet er klaar voor zijn. Kinderen en honden samen hebben is iets heel anders dan alleen een hond hebben. Je bent dus best voorbereid op de jungle dat erbij komt kijken. De vreugde dat een hond in een gezin brengt, is echt magisch, maar er moet zoveel werk gebeuren voor dit veilig en goed kan gebeuren. Toezicht en management zijn essentieel wanneer kinderen en honden samen zijn. 

Als je hebt besloten dat je klaar bent voor deze uitdaging, klaar om er veel en hard werk in te steken... GO FOR IT! 

Naast de chaos is een nieuwe puppy garantie op plezier en vreugde in je leven! 

Maak je huiswerk goed: adopteer van een erkend asiel of rescue of vind een verantwoorde fokker. Steun geen broodfokkers. Lijst broodfokkers

Ik schrijf hier snel nog een nieuwe blogpost over! Over waarom dat zo belangrijk is! 

Heb je hulp nodig, contacteer me maar en dan help ik je graag. 

En, mocht ik je nu helemaal verward hebben gemaakt of je bent onzeker over wat je best doet, neem contact op en ik zal je helpen zodat je de best mogelijke beslissing kan nemen voor je gezin. 

Liefs,

Xana

Veilig met hond en kind

 

Iedere hond kan een kind bijten. Ook jouw hond. Ook jouw kind. 

Veel mensen hebben absoluut geen idee dat hun hond mogelijk hun kind kan bijten. En eerlijk? Wie kan het hen verwijten? Als je ziet dat TV, films en sociale media honden laten zien die allerlei ongepaste interacties met kinderen moeten verdragen - en het enige moment wanneer we horen dat een hond een kind heeft gebeten in het nieuws zit. Het gebeurt bij anderen... Natuurlijk. En natuurlijk laten de verhalen dan zien dat of de hond of de ouders de boeman zijn...

​Vanaf nu zou ik graag hebben dat je dat anders begint te bekijken. Ik wil dat je begrijpt dat IEDERE hond een kind zou kunnen bijten. Zelfs jouw hond. Zelfs jouw kind. Het gebeurt. En daar zijn statistieken voor die het bewijzen (waar ik je nu niet mee zal lastigvallen). Als je een ouder bent dat wilt dat je kinderen leren zwemmen zodat ze niet verdrinken, dan ben je dezelfde ouder dat begrijpt dat je hond net als dat zwembad is - het kan leuk en geweldig zijn, maar het heeft ook het potentieel gevaarlijk te zijn. 

Ik probeer helemaal niet om je bang te maken. Ik wil je alleen even je roze bril doen afzetten. 

Vooraleer ik je laat gaan, laat ons eens naar bovenstaande foto kijken. Hoe denk jij dat deze hond zich voelt? Lichaamstaal is de sleutel tot iedereen veiligstellen. Als je dat begrijpt, dan heb je de skills om vast te stellen hoe je hond zich voelt: oncomfortabel, ongelukkig, nerveus, onveilig of bang. Het helpt jou om zijn grenzen aan te voelen en te weten wanneer je je kind onmiddellijk uit de situatie moet halen. Liefst dus nog vooraleer je hond zich vervelend voelt door de interactie. 

Deze hond ​kijkt weg van het kind dat te dichtbij komt. Bovendien zit de hond ingesloten onder tafel en stoel. Ja, de hond kan weg, maar als dit een favoriet plekje is, zal de hond dat niet automatisch doen. Dat mag je niet verwachten. De mond van de hond is gesloten. De oren liggen plat tegen de kop en lichtjes naar achteren. Allemaal indicatoren van stress. Het is best mogelijk dat deze hond het kind bijt nog voor de fotograaf kan tussenkomen. 

Wat zou deze interactie veiliger maken? Een ouder kan plaatsnemen tussen de hond en het kind. Of er zou een babyhekje kunnen worden geplaatst tussen de ruimtes, zodat het kind al niet dichterbij kan komen in de eerste plaats. 

​Het goede nieuws is dat wanneer jij ooit een vraag hebt over de veiligheid tussen een hond en een kind, je mij in je team hebt. Vraag het gewoon! Ik zie nu bijna al mijn klanten via videoconferentie dezer dagen, dus ik ben letterlijk maar 1 click van je verwijderd. We kunnen een afspraak boeken - jij beschouwt me als jouw zwemleraar - om jou en je familie naar een veiliger samenzijn te gidsen. 

​Heel veel groetjes,

Xana​

P.S.: Antwoord me op deze blog om me te laten weten wat JIJ in deze foto ziet. Doet het je vragen stellen over je eigen kinderen en honden? I'd love to hear from you!!!

Loslaten van Disney verwachtingen rond honden.

Wat bedoel ik daar mee? Iedereen heeft een bepaalde verwachting van de hond die hij/zij aanschaft of adopteert. Soms stel je vast dat wat je zou willen dat je hond kan, eigenlijk niet goed lukt. Ik heb het dan over gezellig mee op een terrasje gaan zitten, meelopen aan de fiets, alle dagen 5km wandelen, overal mee naartoe gaan,... Ik heb het minder over posities als zit, lig, blijf of impulscontrole bij voer of speeltjes. 

Wat gebeurt er als die verwachting niet kan worden ingelost? Of je merkt dat het niet goed gaat? Je kan verschillende dingen doen: 

1) je brengt je hond terug naar waar hij vandaag komt of je geeft hem af in een asiel.

2) je traint je hond om beter met situaties om te kunnen gaan. 

3) je geeft zelf je droom op. 

De eerste keuze is niet evident. Het is een keuze die mensen soms (moeten) maken omwille van die verwachtingspatronen en/of situaties die onhoudbaar zijn. Ik vind wél dat dit een weloverwogen beslissing moet zijn én dat alle mogelijke opties moeten zijn geprobeerd vooraleer je beslist dat een hond beter af is bij iemand anders. 

Bijvoorbeeld met situaties met baby's en kinderen wordt dit soort beslissingen vaak heel snel genomen, zeker in het geval de baby na de hond kwam. Dit zijn vooral emotionele beslissingen en laat dat nu net zijn wat je moeilijk kan wanneer je net een baby in huis hebt. Je bent uitgeput en hebt algemeen het gevoel dat je niks nog juist doet. Dan de emotioneel zware beslissing nemen om een hond te herplaatsen, is écht geen goed idee. Alles is verstoord: je nachtrust, je routine, je huis is in chaos, je eet misschien minder goed... .

Laat je helpen door een professional geschoold in hond en kind om de hond zo veel als mogelijk voor te bereiden op de komst van de baby of om in geval van problemen de situatie te verbeteren. Alleen daarna kan je een geïnformeerde beslissing nemen om je hond al dan niet te herplaatsen.

De tweede keuze is de meest evidente keuze: je traint je hond om beter voorbereid te zijn op wat je verwacht in bepaalde situaties. Als je daar een professionele trainer voor nodig hebt, dan let je best op de kwalificatie dat de trainer kan voorleggen en of hij/zij positief traint. 

In training kruipt veel tijd. Kies een trainer waarmee het klikt en die je vertrouwt. Bekijk de expertise van de trainer op hun website, social media en maak een doordachte keuze.

De derde keuze is ook een evidente keuze, maar eigenlijk niet wat je wilt. 

Wat je wilt, is een combinatie van 2 en 3. We kunnen honden voor veel situaties trainen, maar soms moeten we ook rekening houden met de persoonlijkheid en de aard van 't beestje. Wij zijn ook allemaal verschillend als mens: er zijn huismussen en er zijn sociale vlinders, er zijn introverte mensen en extraverte, er zijn babbelaars en er zijn stille genieters, optimisten en pessimisten,... 

Dat is bij honden net zo! Er zijn honden die iedereen leuk en aardig vinden en er zijn er die iedereen wantrouwen. Heeft het te maken met hun achtergrond? Dat kan. Heeft het te maken met trainingsniveau? Ja, dat kan ook. 

Het kan met zoveel te maken hebben... Heeft het nut om de oorzaak altijd te achterhalen? Volgens mij niet. Je hebt nu eenmaal persoonlijkheden en ja, die kunnen worden gevormd door het verleden, zeer zeker, maar soms 'zit het in het bloed'. 

Kijk maar eens na bij jezelf: je bent misschien een heel stil, introvert persoon. Zijn je ouders dat dan ook? Of tenminste eentje? Waarschijnlijk wel! 

We gaan dus trainen om onze hond meer aan ons verwachtingspatroon te laten voldoen, maar we gaan ook onze verwachtingen een beetje moeten bijstellen. 

Ik geef je het voorbeeld van onze hond, Boden. Hij werd op 7 maanden geadopteerd uit Spanje. Geen achtergrond. Ik dacht: ik neem hem overal mee naartoe, hij gaat de wereld zien,...

Al snel bleek dat Boden nogal pessimistisch in het leven stond. Hij wantrouwde mensen, had nog nooit een fietser gezien, ging het liefst achter alles wat bewoog achteraan... 

Daar hebben we met de hulp van de trainingen die ik heb gevolgd, heel hard aan gewerkt. 

Hij gaat regelmatig mee naar het rusthuis waar mijn grootmoeder woont. De mensen daar zijn meestal rustig en dan is hij zelf ook rustig. Niemand komt zomaar op hem afgelopen en hij kan zelf beslissen bij wie hij even wilt buurten. Da's ideaal voor hem! 

Hij gaat soms ook mee naar de dierenwinkel. Op tijdstippen dat ik weet dat het niet al te druk zal zijn en ik dus vrij makkelijk kan voorkomen dat iemand hem zomaar begint te aaien. 

Hij gaat vaak wandelen, maar niet alle dagen. Dat geeft hem te veel indrukken. Hij kan de ene dag perfect 3 honden passeren, maar de volgende dag geen enkele. Hetzelfde geldt voor fietsers. Fietsers op straat dat kan perfect, maar mountainbikers in het bos, dat vindt hij nog altijd raar. De ene keer lukt het wel heel goed, de andere keer helemaal niet. Het voordeel met de training is dat ik kan inschatten wanneer hij een 'goede' of 'slechte' dag heeft. Dat is ook wat ik mijn mensen met hun honden graag aanleer. Dat gaat niet op 1-2-3, maar gaandeweg leren ze te zien wat hun hond die dag wel of niet nodig heeft. En is dat niet geweldig: zorgen dat je hond het gewoon bijna 100% naar z'n zin heeft bijna 100% van de tijd? 

Als het gebeurt dat Boden een slechte dag heeft en dus vindt dat hij naar die hond moet blaffen of proberen achter die fietser aan te gaan, dan laat ik het nu los. Dat heeft me tijd gekost om dat te kunnen, dat geef ik grif toe. 

Het gebeurt en dan manage ik zo goed mogelijk met een beetje strooivoer, wat AMB en wegleiden van A naar B,... Is het over, dan zorg ik dat hij een beetje snuffeltijd krijgt, zodat hij zijn stressniveau terug naar beneden haalt. Daar werk ik met mijn mensen en hun honden ook graag aan: zorgen dat als het misgaat ze 1) kunnen managen en 2) zorgen dat hun hond zijn stressemmertje een beetje leger maakt, zodat hij nog op een acceptabele manier naar huis kan gaan. 

Management = training! Je zorgt er met de afleiding die je voorziet voor dat de eerste afleiding iets minder groot wordt. Sommige honden kunnen je vragend beginnen aankijken: "wanneer komt mijn strooivoer zodat ik kan snuffelen en niet naar die hond/fietser/jogger moet kijken?" Dus ja, ze zijn getraind om jou te laten zien wat ze nodig hebben. Als jij het begrijpt, dan betekent dat een geweldige relatieboost! 

Loslaten van dat verwachtingspatroon werkt voor jou als baasje bevrijdend, maar ook voor je hond: hij wordt niet meer in situaties gebracht die hij niet graag heeft of leuk vindt, waardoor jij niet mer gestresst raakt dat het niet lukt met je hond. 

Heb je vragen voor mij? Stel ze gerust! 

Groetjes,

Xana

Je hond los laten lopen in het bos, mag dat?

Vraag je je wel eens af of je hond in het bos mag loslopen? Of laat je hem gewoon los en zie je dan wel wat er op je af komt? Ben je je hond wel eens 'kwijt' gespeeld tijdens het loslopen? 

In de meeste gebieden in Vlaanderen is je hond meer dan welkom, maar moet hij aan de leiband en op de paadjes blijven. In heel veel natuurgebieden komen er echter alsmaar meer hondenlosloopzones. Die zijn heel verschillend: van gewoon een afgemaakte weide tot een heus afgemaakt losloopbos. 

Waarom doet het Agentschap voor en Natuur en Bos dat? Wel, ze wil de fauna en flora van onze natuurgebieden zoveel mogelijk beschermen. In sommige gebieden zal tijdens de kalverperiode van de reeën ook een extra verbodsbord hangen voor loslopende honden. Menig wild dier sterft helaas door toedoen van een loslopende hond. Als vrijwilliger bij Wilde Dieren in Nood ligt dat me heel erg nauw aan het hart. En dat ook terwijl dit leed kan worden voorkomen. 

Het begint bij de baasjes die verantwoordelijkheid moeten opnemen en begrijpen dat hun hond geen wild dier is en dus niet zomaar hoort andere dieren na te jagen. Als het goed is, krijgt hij zijn voer van zijn baasjes en is dat dus echt niet nodig. De impuls om dat te doen, is er echter bij veel honden nog wel. Zo ook bij de mijne. Ik weet dat mijn hond goed naar me luistert en zal komen wanneer ik hem roep, maar niet als hij achter een ander dier kan aan zitten, dan wordt hij opeens Oostindisch doof! Op de koop toe is mijn hond redelijk onzeker en dus makkelijk bang. Laat ik mijn hond dan los in een gebied waar het eigenlijk niet mag? Nee, dat zou niet slim zijn. Laat ik hem los in een losloopbos dat omheind is? Ja, maar enkel als ik weet dat het er niet al te druk is, want anders loopt zijn emmertje heel snel over.

Het komt er dus op neer om je hond goed te kennen. Wat doet zijn klok tikken? Is hij onzeker of snel bang? Kan hij goed met andere honden overweg of bulldozert hij ze eerder omver? 

Hondenetiquette is niet iets wat absoluut vanzelfsprekend is. Wij worden van kindsaf ook geleerd hoe we moeten praten en liefst op een respectvolle manier ten opzichte van anderen. Lukt dat altijd en bij iedereen? Is iedereen even sociaal en uit op een babbeltje? Nee. Honden zijn dat ook niet. 

Uit respect voor baasjes met een bange of onzekere hond aan de leiband, de kwetsbare natuur en zijn inwoners,

doe je in gebieden waar het niet mag je hond vast. Zoek op de website van Natuur en Bos waar dicht bij jou in de buurt een leuk losloopgebied is, ieder jaar komen er leuke gebieden bij: Info over losloopgebieden ANB

Oplossingen om je hond beter los te kunnen laten is je hond trainen om beter terug te komen komen of te wandelen zonder trekken aan de leiband. Dat laatste is vaak de nummer 1 reden waarom honden worden losgelaten in gebieden waar ze aan de leiband horen: aan de leiband trekken ze als moesten ze een slede vooruit trekken. Het is dan 'gemakkelijker' om de hond los te laten, maar dat resulteert vaak in een hond dat ook niet wilt terugkomen. Waarom? Omdat ze dan meestal ineens aan de leiband moeten en hun vrijheid kwijt zijn. De honden zijn vaak ook niet geïnteresseerd in hun baasje omdat die er ergens achteraan holt en er geen echt contact is, waardoor het baasje gefrustreerd raakt en zich boos maakt, waarop de hond nog minder interesse heeft, enzovoort enzovoort. Het is een vicieuze cirkel. 

De band tussen hond en baasje bouw je op als ware het een bankrekening. Je doet leuke dingen met je hond zoals training of een spelletje, waardoor je geld op de bank zet. Je laat je hond los, hij komt niet en jij maakt je boos: er gaat geld van de rekening... Een relatie bestaat uit evenwichtig geven en nemen van de beide partijen. Door meer aan jullie band te werken, zal je merken dat je hond niet meer al te ver van je weg wilt zijn, want jij bent nu eenmaal het allerleukste in zijn wereld. Tijdens het loslopen in een omheind gebied, probeer eens van je even te verstoppen en zie wat je hond doet, hoe snel hij je vindt, maak eventueel wel even een geluidje. Loop ook eens ineens heel hard naar de andere richting, zodat hij je moet volgen. 

Spelletjes spelen zijn de basis van een goede recall én het is ook nog eens superleuk voor hond en baasje! 

Hou het veilig en tot snel! 

Xana